NOWE SADY

NOWE SADY Cerkiew pod wezwaniem św. Jerzego
Rys historyczny
Dzieje parafii sięgają czasów książąt ruskich. Zachowany napis z 1615 roku na drzwiach kościoła w pobliskich Niżankowicach wymienia nazwę parafii Wijsko. Najstarszy zachowany dyplom z 1665 roku króla Jana Kazimierza dla miejscowego proboszcza parafii Wijsko Iwana i jego syna Piotra potwierdza wszystkie dotychczasowe nadania i przywileje dla parafii.

Przysiółek parafii Wijsko o nazwie Falkenberg świadczy o intensywnym osadnictwie niemieckim w okresie panowania austriackiego za cesarza Józefa II. Późniejsza nazwa Hujsko z 1851 roku przypisywana jest Aleksandrowi Fredrze i jest różnie interpretowana. Obecna nazwa Nowe Sady wprowadzona została po II wojnie światowej.

W 1879 roku cerkiew parafialna Wijsko (Hujsko) posiadała następujące cerkwie filialne: Truszewice, Pacław, Nowosiółki Dydyńskie, Falkenberg. Wiernych grekokatolików w parafii było 634, a z podległymi filiami – 1330.

Cerkiew murowaną zbudowano w 1839 i odnowiono w 1922 r. W latach 30-tych XX wieku parafia Wijsko była siedzibą dekanatu dobromilskiego. W tym okresie działały w parafii następujące bractwa: Najświętszego Sakramentu, Apostolstwa Modlitwy, Maryjski Związek M����������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������odzieży Szkolnej. Funkcjonowa��������y: czytelnia „Proswity” Towarzystwo „Sokił” Spółdzielnia „Zgoda�������. W 1930 roku parafia w Wijsku liczyła 884 wiernych.

W wyniku zmian granic po II wojnie światowej Wijsko do maja 1948 roku znajdowało się po stronie radzieckiej. W latach 1945-1948 miały miejsce represje sowieckie wobec mieszkańców Wijska. Życie parafii zostało sparaliżowane w 1946 roku kiedy aresztowano ks. dziekana Józefa Marynowicza. Ostatecznie w maju 1948 roku w wyniku korekty granicy pomi��dzy Polską Ludową a Ukrainą Radziecką Wijsko znalazło się w Polsce. Miejscową ludno��ć greckokatolicką w większości sowieci przesiedlili aż do Czelabińska w głąb Rosji. Opuszczone gospodarstwa w maju 1948 roku zasiedlono ludnością polską wyznania rzymskokatolickiego z Dylągowej i innych miejscowo��ci pogórza dynowskiego. Wówczas zmieniono nazwę miejscowości na Nowe Sady. W 1986 roku staraniem ks. mitrata Teodora Majkowicza proboszcza parafii Przemyśl odnowiono opuszczoną i zdewastowaną cerkiew, a w 1987 roku reaktywowano coroczne odpustowe nabożeństwa, odprawiane tu w dniu 15 sierpnia. W 1988 r. cerkiew przekazano parafii rzymskokatolickiej na cele kultowe, wkrótce potem w 1991 roku oddano ją wiernym obrządku greckokatolickiego. Cerkiew została wpisana do rejestru zabytków (nr A-224).

Spis proboszczów parafii:

1. ks. Paweł Birżyński 1828-1840
2. ks. Mychajlo Symkiewicz 1840-1841
3. ks. Atanazy Menciński 1841-1865
4. ks. Jakub Łukaszewicz 1865-1894
5. ks. Piotr Jasienicki 1894-1896
6. ks. Jeromin Kopysciański 1896-1910
7. ks. Józef Marynowicz 1910-1911
8. ks. Julian Humecki 1911-1921
9. ks. Józef Murynowicz 1921-1946

W latach 1946-1986 parafia nie funkcjonowała

10. ks. mitrat Teodor Majkowicz 1986-1996
11. ks. mitrat dr Eugeniusz Popowicz od 1996

Odpust parafialny: 6 maja

Porządek Mszy św.: Odprawiana według zmiennego grafiku w większe święta kościelne